İncir Çeşitleri Rehberi: Taze Tüketim, Kurutma ve İşleme için Seçim｜Meyve Özellikleri Çerçevesinde Uygunluk Değerlendirmesi

İncir seçimi sadece "tatlı ve lezzetli" kriterlerine göre yapıldığında, kullanılmak istenilen anda "beklenen doku farklı çıktı" sorunu yaşanabilir. Taze olarak ağızda çiğnemek mi isteniyorsa, kurutarak uzun süre depolamak mı, reçel veya kompot gibi işlenmiş ürünlere mi işlemek istenir buna göre uygun olan meyve özellikleri değişiklik gösterir. Bu yazı, taze tüketim, kurutma ve işleme için her birine uygun olan çeşitlerin eğilimlerini ve seçim yaparken bakılması gereken noktaları düzenlemektedir.

Uygunluğun Belirlendiği Kriterler

Kullanım amacına göre uygunluk, başlıca şeker oranı, su içeriği, kabuk kalınlığı ve meyve etinin sıkılığı olmak üzere 4 noktaya bağlıdır. Su içeriği yüksek ve suyu bol olan meyveler taze tüketimde görüntü açısından üstündür, ancak kurutulması zaman alır. Tersine, meyve eti sıkı ve şeker oranı yüksek olan meyveler, kurutulduktan sonra aroması yoğunlaşma eğilimindedir. İşlemeye uygunluk, kabuğuyla birlikte pişirilse de dağılmamak, asitlik ile denge sağlamak kriterlerine bağlıdır.

Taze Tüketim İçin Uygun Çeşitler

Taze tüketim için, ince kabuğu, suyu bol ve tatlılık ile aromașının ağızda hemen yayıldığı çeşitler tercih edilir. Japonya'da yaygın olarak yetiştirilen Masui Dauphine büyük meyveli, suyu bol ve taze tüketim için standart bir çeşit olarak bilinmektedir. Fukuoka kökenli Toyomitsuhime yüksek şeker içeriğine ve erimesi gibi dokuya sahip olup, tam olgunlaşmış meyveyi taze tüketim için uygun hale getirmektedir. İnce kabuğu ve kolay kullanımı ile Brown Turkey da, başlayanlar tarafından taze tüketim için bir ağaç yetiştirmek için kolayca seçilebilen bir çeşittir.

Kuru mevsim için uygun çeşitler

Kurutma için seçilen çeşitler, sıkı et yapısına, yüksek şeker oranına, nispeten küçük ila orta büyüklükte meyveler ve sağlam tohumlara sahip olanlarıdır. Batı'da geleneksel olarak kuru incir için kullanılan Adriatic, Kadota, Black Mission ve tozlanması gereken Calimyrna, kurutulduktan sonra da aromasının yoğunlaşması muhtemel örnek çeşitlerdir. Ayrıntılı kurutma adımları Kuru İncir Yapımı başlığında da sunulmaktadır.

• Düşük su içeriğine ve sıkı et yapısına sahip çeşitler kurutma süresinin daha kısa olmasını sağlar.
• Yüksek şeker içeriğine sahip çeşitlerin kurutulduktan sonra şekeri yoğunlaşması daha kolaydır.
• İnce kabuklı çeşitler kurutma sırasında kolayca çatladığı için kurutma yöntemi konusunda dikkat edilmelidir.

İşlemeye Uygun Çeşitler

Reçel ve kompot gibi ısıl işlem gerektiren işlenmiş ürünler için, asitlik dengesinin iyi olması ve pişirme sırasında kolayca dağılmayan et yapısına sahip çeşitler daha pratiktir. Soğuk dayanıklılığıyla bilinen Celeste ve Chicago Hardy, istikrarlı meyve tutması ve ürün tahmin edilebilirliği nedeniyle, önemli miktarı işlemeye ayırmak isteyen ev bahçesi yetiştiriciliğinde de kullanımı kolay çeşitlerdir. Spesifik yapım yöntemi için İncir Reçelinin Yapılışı başlıklı kaynağa başvurunuz. Yüksek verim potansiyeline sahip Violette de Bordeaux ve Ronde de Bordeaux da taze olarak tüketilemeyecek kısmını işlemeye ayırma kullanımına uygundur.

Tek Bir Ağaçtan Birden Fazla Kullanım Elde Etmek İçin

Bahçede veya saksıda sadece bir ağaç yetiştirme durumunda, aşırı derecede tek amaçlı çeşitlerden ziyade, taze yemişte de yeterince tatlı olan ve artakalan meyvelerin kurutulması veya işlenmesi gibi işlemlere uygun olan çok amaçlı çeşitleri seçmek israfa yol açmaz. Masui Dauphine ve Toyomitsuhime gibi ana çeşitler, hasat en yoğun döneminde tüketilemeyen meyveler çıksa da, kurutma ve pişirme gibi saklama yöntemlerine kolayca geçiş yapılabilmesi açısından avantajlıdır.

Kullanım amacına uygun bir çeşit seçmekte zorlanıyorsanız, çeşit kataloğunda meyvenin et rengini ve şeker oranı eğilimlerini karşılaştırmak veya pano üzerinde gerçekten yetiştiren kişilerin kullanım şekillerini sormak da tavsiye edilir. Taze tüketim, kurutma ve işleme gibi her amaç için uygun çeşit seçilirse, hasat edilen meyveler boşa çıkmadan tamamen değerlendirilebilir.