วิธีการเสียบยอดอินจิก｜การเลือกพืชแบบและเคล็ดลับการติดตัว

การเสียบ接(grafting)มีประโยชน์เมื่อได้รับอ่อนยอดของพันธุ์ที่ชอบแต่การเสียบเชื้อยากต่อการเกิดราก หรือต้องการปรับปรุงพันธุ์ของต้นอายุโดยคงต้นเดิมไว้ได้ เสียบ接มีความยากมากกว่าการเสียบเชื้อ แต่สามารถใช้รากของลำต้นประสิทธิ์ได้โดยตรง ดังนั้นหากใจสดเข้า ต้นจะเจริญเติบโตเร็วและมีความต้านทานต่อโรคดินที่แพร่หลาย เช่น โรคจุดสีดำ ได้ดี บทความนี้อธิบายวัตถุประสงค์ของการเสียบ接 ช่วงเวลาที่เหมาะสม การเลือกลำต้นประสิทธิ์ วิธีการเสียบ接代表ต่างๆ และการดูแลรักษาหลังจากติดตัว

วัตถุประสงค์หลักของการเสียบ

• สำหรับพันธุ์ที่เหล่ารากยากหรือเมื่อต้องการเพิ่มพูนสลักพันธุ์ที่มีค่าอย่างแน่นอน
• เมื่อต้องการปรับปรุงให้เป็นพันธุ์ใหม่โดยยังคงใช้ประโยชน์จากรากของต้นเก่าหรือต้นที่ลำแม่ตายแล้ว
• เมื่อต้องการใช้ลำต้นพื้นที่มีความทนทานต่อโรคในดิน (เช่น โรคตายโคน) เพื่อเพิ่มเสถียรภาพของการปลูก

ช่วงเวลาที่เหมาะสำหรับการเชื่อม接ぎ木

เวลาพื้นฐานคือเดือนกุมภาพันธ์ถึงมีนาคม ก่อนที่หน่อใหม่จะเริ่มเจริญเติบโตหลังจากพักตัว การทำงานให้เสร็จสิ้นขณะที่เสียที่ของต้นยังไหลอย่างอ่อน ๆ จะช่วยให้การติดตัวเกิดขึ้นได้ง่ายขึ้นก่อนที่บริเวณต่อพันธุ์จะแห้ง หลีกเลี่ยงช่วงหนาวสุดที่มีอากาศเย็นจัด ในพื้นที่อากาศอบอุ่นควรทำงานเร็วขึ้นเล็กน้อย ส่วนพื้นที่หนาวเย็นควรรอจนถึงหลังจากเข้าเดือนมีนาคม

การเลือกต้นอ่อน

สำหรับพื้นไม้ ให้ใช้พันธุ์ที่มีการเผยแพร่รากที่แข็งแกร่งและทนทาน พันธุ์ Masui Dauphine ที่แพร่หลายในญี่ปุ่นเป็นที่รู้จักว่าเป็นพันธุ์ที่มีความแข็งแรงของต้นสูงและใช้งานได้ง่ายเป็นพื้นไม้ หากต้องการให้ความสำคัญกับความทนทานต่อโรคในดิน อาจเลือกใช้ระบบ Black Ischia ที่มีความทนทานค่อนข้างสูงเป็นผู้สมัครพื้นไม้ พื้นไม้ต้องเลือกจากต้นที่มีสุขภาพดีและไม่มีอาการโรคปรากฏให้เห็น และให้ความหนาของท่อน接ぎ木ใกล้เคียงกันมากที่สุดเท่าที่จะทำได้เพื่อเพิ่มอัตราการติดเจริญ

วิธีการเสียบ接ぎที่เป็นตัวแทน

การเสียบกิ่ง

ตัดเสียบที่ตำแหน่งใกล้พื้นดินในแนวนอน จากนั้นตัดเฉียงที่ด้านข้างเพื่อเปิดเผยชั้นสร้างเสียบ ตัดส่วนต่อยอดในมุมเดียวกัน จุดสำคัญที่สุดคือการให้ชั้นสร้างเสียบ(ชั้นสีเขียวที่อยู่ใต้เปลือกไม้)ของทั้งสองส่วนติดชิดกันพอดี รัดแผลเสียบด้วยเทปเสียบให้แน่น จากนั้นปกปิดแผลเสียบทั้งหมดเพื่อป้องกันการแห้ง

การย接แบบเรียกยืน

วิธีการที่ปลูกต้นสายพันธุ์และสายลำต้นไว้ในกระถางเรียงข้างกัน จากนั้นขูดเปลือกของทั้งสองให้บาง ๆ แล้วเหนีบติดกันให้ชิดสนิท วิธีนี้สามารถทำงานได้ในสถานะที่รากติดอยู่แล้ว จึงเป็นวิธีที่ติดตัวได้ง่าย และถือว่าเป็นวิธีที่ผู้เริ่มต้นจัดการได้ง่าย เมื่อตรวจสอบความสำเร็จของการเชื่อมแล้ว ให้ตัดสายพันธุ์ส่วนบนออกจากต้นสายพันธุ์ และตัดสายลำต้นส่วนล่าง (รากเก่า) ออก

การดูแลหลังการตัด接ぎ

• ให้พักต้นไม้ในที่ร่มบาง (half-shade) ที่มีแสงสว่างแต่ไม่มีแดดตรง เพื่อให้บริเวณสัตบรรพ์ไม่แห้ง
• ใช้เทปการเชื่อม接木หรือสารที่ช่วยให้แผลลดอักษรเพื่อปกป้องส่วนที่ตัดแล้ว ป้องกันไม่ให้น้ำฝนและความแห้งแล้งเข้าไป
• หลังจาก 3-4 สัปดาห์ หากเห็นตอแตกเริ่มเงอะงะ เป็นสัญญาณว่าตัดกิ่งลงตัวแล้ว อย่างไรก็ตาม อย่าเพิ่งรีบถอดวัสดุรักษาความชื้น
• อ่อนที่โผล่ออกมาจากท่อนแทน (เรียกว่า "台芽") จะขัดขวางการเจริญเติบโตของท่อน接ぎ ดังนั้นจึงต้องขูดออกทันทีเมื่อพบเห็น
• หลังจากปลูกแล้ว ให้ผูกรั้งไม้เสาเพื่อให้มั่นคง เพื่อไม่ให้ลมแรงทำให้บริเวณเชื่อมต่อเสียหาย

จุดที่มักประสบความล้มเหลว

• การเลื่อนของชั้นรูป → ปรับให้ส่วนที่หนาของทั้งสองส่วนสม่ำเสมอให้มากที่สุด และประสานส่วนตัดให้ชิดกันอย่างแน่นหนา
• ความแห้งที่บริเวณรอยเชื่อม → ปิดให้สนิทแน่นด้วยเทปและสารช่วยเหลือลวด
• ไม่ควรใช้กิ่งที่ยังไม่แข็งตัวทั้งท้ายพืชและท้าย接ぎ → ให้เลือกกิ่งที่เติบโตได้สมบูรณ์ในปีที่แล้ว
• การตัดแต่งทำหลังจากที่น้ำเสาะในลำต้นไหลมากเกินไป → ปฏิบัติตามการตัดแต่งในช่วงต้นเดือนกุมภาพันธ์ถึงมีนาคม

หากไม่ทราบว่าพันธุ์ไม้接ใดที่ใช้ หรือสับสนว่าควรเลือกพันธุ์ลำต้นใด สามารถตรวจสอบเสถียรภาพของต้นและประวัติมาในส่วนพจนานุกรมพันธุ์หรือให้คำแนะนำในส่วนกระดานข่าวโดยระบุสภาพแวดล้อมของการปลูก ซึ่งจะทำให้ได้ข้อมูลประกอบการพิจารณา

การเชื่อม接ของมะเดื่อสามารถทำได้ในการปลูกแบบครัวเรือน หากปฏิบัติตามหลักการพื้นฐาน คือ การเลือกเวลาที่เหมาะสม การจัดแนวชั้นกำเนิดให้ตรงกัน และการดูแลรักษาให้ไม่ให้แห้ง วิธีนี้มีประโยชน์สำหรับพันธุ์ที่ยากต่อการขยายพันธุ์โดยการตัดเพาะ และสำหรับการปรับปรุงพันธุ์ในต้นไม้เก่า