วิธีปลูก​อินจิร​ในกระถาด｜การรดน้ำ・ตำแหน่งที่วาง・การปลูกใหม่

การปลูกอินจิรในกระถายให้ผลผลิตอย่างเพียงพอบนระเบียงหรือทางเข้าบ้านที่ไม่มีพื้นที่สำหรับการปลูกในดินปลายแบบได้ อย่างไรก็ตาม เนื่องจากการใช้ปริมาณดินที่จำกัด การบริหารจัดการการรดน้ำ ตำแหน่งที่วาง และการปลูกเพาะใหม่จึงมีผลต่อผลผลิตมากกว่าการปลูกในดินปลายแบบ บทความนี้อธิบายโดยละเอียดตั้งแต่การเลือกขนาดกระถายและสื่อปลูก มาตรการป้องกันการแห้งน้ำในช่วงฤดูร้อน การปลูกเพาะใหม่ และการเตรียมฤดูหนาวจนถึงการดูแลตลอดทั้งปี

การเลือกขนาดกระถางและวัสดุปลูก

ขนาดกระถาง

ตั้งแต่ระยะแรก ให้เริ่มด้วยกระถาง 8-10 号 จากนั้นค่อยๆ เพิ่มขนาดตามการเจริญเติบโตของต้น เป็นวิธีที่ลดความเสี่ยงจากการล้มเหลว หากปลูกลงกระถางขนาดใหญ่เลยทีเดียว ดินจะแห้งช้า ซึ่งอาจนำไปสู่การเน่าของรากได้ ในขั้นสุดท้าย ขนาดกระถาง 10-15 号 (เส้นผ่านศูนย์กลาง 30-45 ซม.) เป็นข้อมูลอ้างอิงที่เหมาะสม กระถางเทอร์ราคอตตาและกระถางผ้าสปันบอนด์มีอากาศถ่ายเทดี ทำให้รากค่อนข้างเสถียร

ดินปลูก

• ดินอะคาดามะ (เม็ดกลาง) 6 : ดินใบไม้เน่าหรือปุ๋ยหมัก 3 : ถ่านเผาสูบและอื่น ๆ 1 ตามอัตราส่วนพื้นฐาน
• สามารถใช้ดินปลูกผลไม้สำเร็จรูปจากท้องตลาดได้ เน้นความสมดุลระหว่างการระบายน้ำและการเก็บรักษาความชื้น
• อินจิรชอบดินที่มี pH เป็นกลาง ถึงเล็กน้อยด่างขาศ การผสมหินปูนโดโลไมต์ (dolomitic limestone) ลงไปจำนวนหนึ่งช้อนจะช่วยให้การเจริญเติบโตคงที่ขึ้น

การรดน้ำพื้นฐานและการป้องกันการขาดน้ำ

อินจิร์ชอบน้ำแม่น้ำแต่ไม่ชอบความชื้นสูงตลอดเวลา หลักการพื้นฐานคือให้น้ำอย่างสมบูรณ์จนกระทั่งน้ำไหลออกจากช่องท้ายกระถางเมื่อดินชั้นบนแห้ง การขาดน้ำจะทำให้ผลไม้มีขนาดเล็ก หรือเกิดปรากฏการณ์ผลร่วงและผลแตก

• ในฤดูร้อน ควรรดน้ำ 2 ครั้งต่อวัน คือ ตอนเช้าและตอนเย็น โดยเฉพาะในวันที่อากาศร้อนจัด ต้องให้ความสำคัญเนื่องจากดินแห้งไวมาก
• ใช้กระถางสองชั้นหรือยกพื้นกระถางให้ลอยตัว เพื่อยับยั้งการเพิ่มขึ้นของอุณหภูมิดินในรากต้น
• ใช้เศษเปลือกไม้หรือฟางปูพื้นเพื่อป้องกันไม่ให้ดินผิวแห้ง
• อย่าปล่อยให้น้ำขังในจานรองเพาะ (อาจทำให้ราก腐และเป็นแหล่งเพาะพันธุ์ยุง)

ที่ตั้งและเคล็ดลับการปลูกบนระเบียง

มะเดื่อต้องการแสงแดดจำนวนมาก อุดมคติคือสถานที่ที่ได้รับแสงแดดตรงไม่น้อยกว่า 6 ชั่วโมงต่อวัน ที่ราบโล่งมีแสงแดดดีและมีลมผ่านสายใต้และสายตะวันออกจะเหมาะสมที่สุด

• ระเบียงมีแสงสะท้อนที่รุนแรง จึงควรยกพื้นกระถาดด้วยตะแกรงหรืออิฐในช่วงฤดูร้อนที่หนักหนาสุด
• หลีกเลี่ยงการวางโดยตรงบนพื้นคอนกรีต เนื่องจากอุณหภูมิจะสูงขึ้นได้ง่าย
• เพราะอาจล้มง่ายจากลมแรง จึงควรตั้งเสาค้ำหรือตรึงไว้ชิดกำแพง

เวลาและวิธีการปลูกใหม่

ต้นในกระถาดมีแนวโน้มที่รากจะพัฒนาอย่างรวดเร็ว จึงต้องเปลี่ยนกระถาดทุก 1–2 ปี ช่วงเวลาที่เหมาะสมคือ 12–3 เดือน (หลังใบร่วง แต่ก่อนหน่อยใหม่ออก โดยหลีกเลี่ยงช่วงหนาว) หากสังเกตเห็นสัญญาณเช่น การเจริญเติบโตชะลอตัวหรือการระบายน้ำแย่ลง ถือเป็นช่วงเวลาที่เหมาะสมในการเปลี่ยนกระถาด

1. นำออกจากกระถาง และทำให้ดินเก่าร่วงหล่นออกมาประมาณ 1/3
2. ทำความสะอาดรากที่ดำและเสียหาย รวมถึงรากขนาดใหญ่ที่พันวนอยู่ในภาชนะ
3. ปลูกใหม่ในกระถังที่ใหญ่ขึ้นหนึ่งขนาดโดยใช้วัสดุปลูกสดใหม่
4. หลังจากการย้ายต้น ให้รดน้ำจำนวนมากเพียงพอ และวางในที่ร่มบางส่วนเป็นระยะเวลาสองสามวันเพื่อให้ต้นหายใจ

การตัดแต่งกิ่งเข้าไปในเวลาเดียวกันช่วยให้รูปร่างของต้นอยู่ในรูปแบบกะทัดรัดและจัดการได้ง่ายขึ้นแม้ในการปลูกในกระถาง

การจัดการในฤดูหนาว

มะเดื่อเป็นไม้ใบสาด ซึ่งจะปล่อยใบและหยุดการเจริญเติบโตในช่วงฤดูหนาว ในพื้นที่ราบของภูมิภาคคันโต และด้านตะวันตกไป พันธุ์ส่วนใหญ่สามารถฝ่าฤดูหนาวกลางแจ้งได้ อย่างไรก็ตาม ควรทราบว่ารากของต้นที่ปลูกในกระถาดมีแนวโน้มที่จะได้รับผลกระทบจากอากาศหนาวมากกว่าต้นที่ปลูกในดิน

• ในพื้นที่อากาศหนาวเย็น ให้วางกระถาดใกล้ชายคาหรือใกล้ผนังและป้องกันกระถาดด้วยโฟมสไตรีนหรือผ้าไม่ทอ
• ในช่วงพักหลับ ให้รดน้ำน้อยลง อย่างไรก็ตาม ไม่ควรให้ดินแห้งสมบูรณ์
• 耐寒性の高い Chicago Hardy や Ronde de Bordeaux は、寒い地域の鉢栽培でも扱いやすい

พันธุ์ที่เหมาะสำหรับปลูกในกระถาง

การเลือกพันธุ์ที่เจริญเติบโตแบบกะทัดรัดและออกผลดีแม้ปลูกในกระถังจะทำให้การดูแลง่ายขึ้นอย่างมาก

• Masui Dauphine: พันธุ์ผลใหญ่ที่แพร่หลายมากที่สุดในญี่ปุ่น ปลูกได้ง่าย
• Toyomitsuhime(โตโยมิตสึฮิเมะ): พันธุ์ที่สร้างสรรค์ขึ้นในญี่ปุ่น รสหวานเข้มข้น
• Violette de Bordeaux: มีการเจริญเติบโต温和และเหมาะสำหรับพื้นที่เล็กน้อย
• Celeste: ทนต่ออากาศหนาวและให้ผลผลิตที่เสถียร

เมื่อไม่แน่ใจว่าพันธุ์มะเดื่อของคุณคืออะไร ให้ลองเปรียบเทียบใน พจนานุกรมพันธุ์ หรือขอคำปรึกษาใน กระดานสนทนา พร้อมแนบรูปถ่าย เพื่อได้รับคำแนะนำ

อินจิรในกระถุงสามารถให้ผลผลิตที่อร่อยได้ทุกปีบนระเบียงตราบใดที่นำเอาพื้นฐาน—ขนาดกระถุง ดินปลูก การรดน้ำ ตำแหน่งที่ตั้ง การปลูกใหม่ และการเตรียมพืชสำหรับฤดูหนาว—มาประยุกต์ใช้อย่างถูกต้อง เริ่มต้นด้วยขนาดที่จัดการได้ง่าย จากนั้นค่อยๆ ปรับขึ้นทีละขั้นตามการเปลี่ยนแปลงของเพาะพืช