Gids voor figgenrassen op herkomst｜Verschillen tussen mediterrane, Amerikaanse, Aziatische en Midden-Oosterse systemen

Figgenrassen zijn in verschillende regio's ter wereld gedurende lange tijd geselecteerd en gecultiveerd, waardoor er verschillen in vorstbestendigheid, droogtebestendigheid, bestuivingsmechanisme en andere kenmerken ontstaan afhankelijk van hun herkomstregio. In de rassenencyclopedie van maybeitfig wordt voor elke ras de "stam (herkomst)" geregistreerd, en worden deze globaal in vier groepen ingedeeld: het Mediterrane systeem, het Amerikaanse systeem, het Aziatische systeem en het Midden-Oosterse systeem. Door de kenmerken van elke stam te kennen, wordt het gemakkelijker een ras te kiezen dat aansluit bij de eigen teeltomgeving.

Mediterraan type — veel standaardrassen, droogte-tolerant

Dit zijn stammen die afkomstig zijn uit de Middellandse Zeelanden zoals Frankrijk, Italië en Spanje. Veel van de standaardrassen die in de handel als huisboomgaard circuleren behoren tot deze groep. Ze zijn sterk tegen zomerse droogte en de meeste zijn parthenocarp, dus ze dragen vruchten zonder bestuiving. Er zijn rassen die zelfs in koude gebieden gemakkelijk groeien, zoals Chicago Hardy en Ronde de Bordeaux, Violette de Bordeaux die populair is voor potcultuur, Brown Turkey met hoge opbrengst en sterke groei, en Celeste die vroeg rijpt en gemakkelijk te kweken is. Deze collectie bevat rassen die ook voor beginners gemakkelijk te hanteren zijn.

Amerikaanse selecties — verbeterde cultivars uit vereddelingsprogramma's

Dit zijn selecties die zijn voortgekomen uit universitaire veredelingsprogramma's vanaf de 20e eeuw van instellingen zoals LSU (Louisiana State University), UC Davis en Texas A&M University. Deze variëteiten zijn geselecteerd met nadruk op ziekteresistentie en weerstand tegen scheuren, en worden gekenmerkt door gemakkelijk onderhoud in huishoudens. Voorbeelden hiervan zijn Conadria, die droogte- en ziektebestendig is, Champagne, met een verfijnde zoetheid, Black Jack, die geschikt is voor potcultuur en compact blijft, en Hunt, die ziektebestendig is en geschikt voor jamproductie.

Aziatisch — geselecteerd voor Japanse klimaatomstandigheden

Dit zijn in Japan geselecteerde en geteelde lijnen die zich hebben aangepast aan het warme en vochtige klimaat van de moesson- en zomerperiode. De 蓬莱柿, die sinds lang wordt geteeld, is een representatieve inheemse vijg van Japan, en omvat onder meer de 桝井ドーフィン, die landwijd het meest verbreid wordt geplant, en de とよみつひめ uit Fukuoka, die bekend staat om zijn hoge suikergehalte.

Midden-Oosters — sommige rassen vereisen caprifijgen

De in het Midden-Oosten, onder meer in Turkije en Iran, inheemse rassen omvatten variëteiten die het "Smyrna-type" worden genoemd, waarbij de vrouwelijke bloemen alleen vrucht zetten na bestuiving door de figenwesp (caprificatie). De representatieve droogfigensoort Calimyrna is hiervan een typisch voorbeeld; in hobbyteelt is het moeilijk de bestuivingsomstandigheden in te richten, zodat de vruchtzetting soms niet stabiel is. Daarentegen zijn variëteiten als Yellow Long Neck, die parthenocarpe vruchtzetting hebben, en de grootvruchtigen Bursa Black gemakkelijker in thuiskweek te telen.

De rassengroepen inzetten bij rasselektie

Voor thuiskweek is het verstandig om te kiezen uit figgen met parthenocarpische vruchtzetting uit de Middellandse-Zee-, Amerikaanse of Aziatische typen, omdat deze het minst fouten opleveren. Het Smyrna-type uit het Midden-Oosten vereist bestuiving en wordt beschouwd als geavanceerd, omdat het moeilijk is een pollendonor te verkrijgen. Wanneer bij stek- of zaailingmateriaal zonder etiket twijfel bestaat over welke groep het is, kunnen de kenmerken zoals vruchtkleur, rijpingstijdstip en winterhardheid worden vergeleken in de rassenencyclopedie, of kunnen foto's met vragen op het forum worden geplaatst om tips voor determinatie te verkrijgen.

De origine (herkomst) is slechts een aanknopingspunt om de kenmerken van een ras globaal te begrijpen; individuele verschillen binnen dezelfde herkomstgroep zijn aanzienlijk. Hoewel geen definitieve uitspraken mogelijk zijn, kan kennis van de herkomst helpen bij het selecteren van een plant die beter bij de teeltomgeving past.